0325

⬢⬢⬢

ตอนที่ 305 สละทิ้ง (ตอนที่สอง)

แม่มดยกมือขึ้น พื้นถนนทั้งสายพลันแยกออกพร้อมเพรียง เปลวเพลิงดั่งลาวาพวยพุ่งออกมาจากรอยแยก กลืนกินทั้งซากศพที่ยังคงส่งเสียงดนตรีและผู้รอดชีวิตที่ยังคงกระดิกตัวเข้าไปพร้อมกัน

เสียงไวโอลินแปร่งเพี้ยนไปท่ามกลางกองเพลิง เสียงกรีดร้องโหยหวนและเสียงร้องขอความช่วยเหลือปะปนอยู่ข้างใน ฟังดูคล้ายบทเพลงประสานเสียงที่ผิดคีย์

เธอยืนอยู่ใจกลางทะเลเพลิง ไม่เคยผ่อนคลายความระมัดระวังลงแม้แต่น้อย

พริบตานั้นเอง เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง แข็งทื่อและพร้อมเพรียง พอหันศีรษะไปมอง ก็เห็นชาวเมืองเดินแถวแล้วแถวเล่ามาจากย่านอื่น

แววตาของพวกเขาว่างเปล่า ย่างก้าวเป็นจังหวะเดียวกัน เสียงของหลัวหลานดังออกมาจากร่างของชาวเมืองเหล่านั้นพร้อมกัน “อย่าเปลืองแรงเลย ผมแฝงตัวเข้าไปในระบบหมุนเวียนน้ำของที่นี่แล้ว มีประชาชนไม่น้อยดื่มส่วนหนึ่งของร่างกายผมเข้าไป ประเทศนี้เต็มไปด้วยตัวประกันของผมแล้ว”