เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 บรรเลง
ในเวลาเดียวกัน ณ เขตตะวันตกของเมืองชั้นล่าง
ยามที่แม่มดและร่างแยกของเธอร่อนลงบนถนนกรวดหน้าโบสถ์ ถนนหนทางในละแวกใกล้เคียงก็ถูกพงหนามกลืนกินไปมากกว่าครึ่งแล้ว
มันเลื้อยแผ่ออกมาจากทางเข้าโบสถ์ แนบชิดไปตามผนัง ชอนไชผ่านร่องหน้าต่าง เลื้อยขึ้นสู่ชายคา พันธนาการทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถเกี่ยวรัดได้อย่างแน่นหนา
เหล่าผู้อยู่อาศัยที่หลบหนีไม่ทันต่างนอนเกะกะระเกะระกาอยู่กลางดงหนาม ร่างกายผอมแห้งลีบแบนราวกับผลไม้ที่เหี่ยวเฉาแห้งกรังทีละผล
พงหนามสูบเลือดทั้งหมดในร่างของพวกเขาไป โลหิตเหล่านั้นถูกลำเลียงย้อนกลับไปตามทิศทางที่หนามทอดยาวมา แล้วส่งเข้าไปในโบสถ์จนหมดสิ้น
ส่วนที่ส่วนลึกที่สุดของโบสถ์มีสระเลี้ยงปลาขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง พงหนามเหล่านั้นเปรียบเสมือนท่อส่งเลือดเส้นแล้วเส้นเล่าที่จมดิ่งลงสู่ผิวน้ำของสระปลา พร้อมกับเทเลือดที่สูบมาได้ทั้งหมดลงไปในนั้น