0315

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 อดีต

“นั่นเป็นหายนะที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดที่โลกใบนี้เคยเผชิญ รองลงมาจากยุคแห่งยักษ์และพายุหมุน เมืองต่าง ๆ ถูกสุ่มเปลี่ยนให้กลายเป็นพฤกษาและสายน้ำ ภูผาและธารน้ำถูกพับจนกลายเป็นแผ่นกระดาษ คนเป็น ๆ กลายร่างเป็นวิหคและสัตว์ร้ายขณะกำลังเดิน เด็กน้อยกลายเป็นก้อนหินขณะหลับอยู่ในเปล”

“เพราะเธอแท้ ๆ ภูมิประเทศของทั้งทวีปถึงได้กลายเป็นพิลึกกึกกือไปหมด”

“ยังจำป่ากระซิบสีเทาที่คุณเคยผ่านมาได้ไหม โด่งดังเรื่องเสียงประหลาดและการหลงทางง่าย ถึงขั้นเคยมีคนเห็นต้นไม้ที่ขยับได้อยู่ข้างใน——แต่ความจริงแล้ว ต้นไม้ที่นั่นล้วนกลายมาจากมนุษย์ทั้งสิ้น”

สือทัวหลี่ไม่ได้แสดงท่าทีประหลาดใจอย่างชัดเจนนัก ก่อนหน้านี้มาฉีเก๋อร์ได้ปูพื้นเรื่องความน่ากลัวของแม่มดแปลงกายให้เขาฟังมากพอแล้ว พอได้ยินช่วงนี้เข้าจึงไม่รู้สึกแปลกใจอีก

ถึงขั้นรู้สึกว่าหากมาฉีเก๋อร์เอ่ยเรื่องที่หลุดโลกยิ่งกว่านี้ออกมา เขาก็คงเพียงแค่ส่งเสียง “อ้อ” คำเดียวเท่านั้น