0314

⬢⬢⬢

ตอนที่ 294 มหาภัยแม่มด

สือทัวหลี่พยักหน้า “ตกลง”

แม่มดแปลงกายหันหลังกลับ เดินมุ่งหน้าไปยังทางออกของโรงละครได้สองก้าว แล้วจู่ ๆ ก็หยุดชะงัก พลางเอียงหน้าหันมามองเขา

“ฉันรออยู่ข้างนอกนะ อย่าให้ฉันรอนานเกินไปล่ะ...”

พูดจบร่างของเธอก็ค่อย ๆ จางหายไปจากภาพลวง ราวกับควันบางสายหนึ่งที่ถูกลมพัดจนจางหายไป

ภายในโรงละครกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง เครื่องฉายภาพส่งเสียงหึ่ง ๆ แผ่วเบา ที่นั่งซึ่งถูกทุ่งดอกไม้ปกคลุมไว้กำลังค่อย ๆ คืนสู่สภาพเดิม ต้นหญ้าและมวลบุปผาหดกลับเข้าไปในร่องพื้น และสีแดงเข้มของผ้ากำมะหยี่ก็แผ่คลุมออกมาอีกครั้ง

สือทัวหลี่หันตัวกลับมาพลางมองมาฉีเก๋อร์ เธอก้มหน้าลงไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่ หัวไหล่ของเธอหยุดสั่นเทาแล้ว ทว่าสีหน้าอันยับเยินหมดสภาพบนใบหน้านั้นยังคงไม่จางหายไปทั้งหมด

เขาถอนหายใจในใจเงียบ ๆ เดิมทีการที่เขาพาแม่มดแปลงกายเข้ามาก็แค่อยากอาศัยเธอมาลองหยั่งเชิงมาฉีเก๋อร์ดูเท่านั้น