เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 277 อาโม่เอ่อร์
กระท่อมของหม่าเอ่อร์ถ่าทรุดโทรมยิ่งกว่าในความทรงจำของฮันส์
ประตูไม้แง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง บานพับประตูบวมเป่งและบิดเบี้ยวเพราะความชื้น ชั่วขณะที่ผลักเปิดจึงส่งเสียงเสียดสีทึบหนักและฝืดเคืองออกมา
ตะไคร่น้ำตรงขอบวงกบประตูลามมาถึงธรณีประตูแล้ว มันคล้ายพรมกำมะหยี่สีเขียวอมเทาที่ปกคลุมผิวไม้ซึ่งเคยเรียบเนียนไว้
ภายในบ้านระเกะระกะไปหมด โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนนระนาด หนังสือบนชั้นร่วงเกลื่อนพื้น ข้าวของจิปาถะสารพัดกระจายอยู่เต็มไปหมด
ตู้ตรงมุมห้องเคยถูกเปิดออก ขวดโหลสารพัดใบที่อยู่ด้านในกลิ้งเกลื่อนอยู่บนพื้นระเกะระกะ
ฮันส์ยืนอยู่ตรงประตู สองเท้าราวกับถูกตรึงอยู่กับที่
สายตาของเขาข้ามผ่านเฟอร์นิเจอร์ที่กระจัดกระจายและข้าวของจิปาถะที่เกลื่อนกลาด ไปหยุดลงตรงมุมด้านในสุดของบ้าน... ตรงนั้นมีสิ่งของก้อนหนึ่งที่ขดตัวอยู่และเน่าเปื่อยอย่างรุนแรงแล้ว
หนูและแมลงมาเยือนอยู่นานแล้ว เสื้อผ้าถูกแทะจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นร่างด้านล่างที่เน่าเปื่อยเปลี่ยนสีไปนานแล้ว