เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 274 ความหวังดีที่คิดไปเอง
คลื่นกระแทกจากการระเบิดซัดสติสัมปชัญญะวาระสุดท้ายของเขาจนดับวูบ เขาได้ยินเสียงทึบหนักยามแผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนัง รู้สึกได้ถึงเศษหินที่ฝังลึกเข้าสู่ผิวเนื้อ จากนั้นทุกสิ่งก็จมดิ่งสู่ความมืดมิด—
สือทัวหลี่เบิกตากล้าขึ้นมาทันที
จากนั้นเขาก็เห็นอ้าวเต๋อเซินกำลังยืนอยู่ข้างเตียง มือซ้ายถือคีมผ่าตัด ส่วนมือขวากำลังชูมีดผ่าตัดเล่มเรียวยาว ปลายมีดชี้ตรงไปยังแผ่นหลังของเฮ่อหมี่เท่อ
“เดี๋ยวก่อน” สือทัวหลี่ยืดตัวขึ้นจากริมผนัง “การผ่าตัดของเฮ่อหมี่เท่อเอาไว้ทำทีหลัง ผ่าให้ฉันก่อน”
มือของอ้าวเต๋อเซินชะงักค้างกลางอากาศ เขาหันมามองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง แววตาแฝงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “เมื่อครู่คุณยังจะเอาเขาเป็นหนูทดลองเพื่อหยั่งเชิงผมอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงเปลี่ยนใจเสียแล้วล่ะ”
“จะให้อธิบายมันค่อนข้างซับซ้อน” สือทัวหลี่พยายามทำน้ำเสียงให้ฟังดูไม่ร้อนรน “คุณอย่าเพิ่งทำให้เขา จัดการปัญหาของฉันก่อน”
“ไม่ได้”