0292

⬢⬢⬢

ตอนที่ 271 ฮันส์ (ตอนที่ 10)

เมื่อฮันส์ตื่นขึ้น เขาพบว่าตัวเองกำลังพิงหลังนั่งอยู่บนกองฟางหญ้าในมุมโรงสี โดยมีผ้าห่มเก่าผืนหนึ่งที่ไม่อาจรู้ว่าใครเอามาคลุมไว้ตั้งแต่เมื่อไรห่มอยู่บนร่างกายของเขา

เขากะพริบตาสองสามครั้ง รู้สึกว่าสมองของตัวเองราวกับถูกเทแป้งเปียกก้อนหนึ่งยัดใส่ไว้

เขาก้มหน้ามองมือตัวเอง ซอกนิ้วสะอาดหมดจด ไม่มีดิน ไม่มีคราบสกปรก

เขาไม่รู้ว่าตัวเองตรวจมือตัวเองไปทำไม แค่รู้สึกว่านั่นคือสิ่งที่สมควรทำ

ประตูโรงสีถูกผลักเปิดออกจากด้านนอก หม่าเอ่อร์ถ่ายืนอยู่ตรงช่องประตู แสงอรุณหลั่งไหลเข้ามาจากด้านหลังของนาง เคลือบเงาร่างของนางให้เป็นสีทองอบอุ่น

นางสวมผ้าคลุมเดินทางสีเทาเข้ม มือหนึ่งหิ้วห่อผ้าไว้ บนใบหน้ามีสีหน้าสงบและอ่อนโยน

“ตื่นแล้วหรือ” น้ำเสียงของนางเรียบเฉยเป็นธรรมชาติ ราวกับกำลังถามเด็กข้างบ้านที่เพิ่งตื่นนอน “นอนหลับสบายดีไหม”