เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 270 ฮันส์ (ตอนที่เก้า)
ขณะที่เขากำลังคิดถึงตรงนี้ พลันรู้สึกได้ถึงอ้อมแขนอันอบอุ่นคู่หนึ่งที่โอบผ่านไหล่มาจากทางด้านหลัง รวบตัวเขาเข้าไปในอ้อมกอดอันอ่อนนุ่ม
หม่าเอ่อร์ถ่าเดินมาอยู่ด้านหลังเขาตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ เธอย่อกายลงแล้วกอดเขาไว้ทั้งตัวจากข้างหลัง
ร่างกายของฮันส์พลันแข็งทื่อไปในพริบตานั้น ปฏิกิริยาแรกของเขาคือระแวดระวัง คือต่อต้าน คือ ‘คนคนนี้กำลังเล่นตุกติกอะไรอีก’
ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ร่างกายของเขากลับไม่ดิ้นรนขัดขืน ไม่แม้กระทั่งจะเกร็งตัวขึ้นมา
“เหนื่อยหน่อยนะ ฮันส์”
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบายิ่ง ราวกับกำลังปลอบโยนเด็กที่เพิ่งหัดเดิน “เธอทำได้ดีมากแล้ว ฉันรู้ว่ามันยาก ฉันรู้ว่าเธอทรมานมาก...ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทำ ฉันมองเห็นทั้งหมดแล้ว เธอเป็นคนกล้าหาญกว่าที่ฉันคิดไว้มากจริง ๆ”
ฮันส์ชะงักงันไป