0279

⬢⬢⬢

ตอนที่ 258 เส้นเสียง

หลังจากรุ่ยตี๋ยืนยันว่าร่างสีแดงชาดนั้นแน่นิ่งไม่ไหวติงแล้ว ถึงได้ยอมปล่อยมือจากเคียวเล่มยักษ์

ทันทีที่คมเคียวหลุดจากมือก็สลายกลายเป็นหมอกสีเทาสายหนึ่ง เธอหอบหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง แล้ววางศีรษะของพรานลงบนเศษหินข้างเท้า

จากนั้นก็ควักเคียวเงินเล่มเล็กของตัวเองออกมา แล้วตัดแขนขวาที่ลีบแห้งเหี่ยวเฉาของตนออกจากหัวไหล่อย่างเด็ดเดี่ยวเฉียบคม

ในขณะเดียวกัน ผ้าพันแผลตรงรอยแขนขาดก็ยืดขยายออกเองราวกับมีชีวิต พันรอบรอยตัดตรงหัวไหล่เพื่อปิดปากแผล รัดแน่น และพันห่อเอาไว้ เพียงไม่กี่อึดใจก็ห้ามเลือดได้สนิท

เธอใช้มือข้างที่ยังสมบูรณ์ดีเช็ดเหงื่อบนใบหน้า แล้วพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ

“หวุดหวิดชะมัด...”