0278

⬢⬢⬢

ตอนที่ 257 ความตาย

นายพรานมองศีรษะของเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง สายตาของทั้งสองประสานกัน ต่างมองเห็นความงุนงงและไม่อยากจะเชื่อแบบเดียวกันในแววตาของอีกฝ่าย

เขาเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน มองไปยังทิศทางร่างของอ้าวเต๋อเซิน ร่างกายที่ไร้ศีรษะนั้นโอนเอนไปมาสองสามครั้ง ก่อนจะล้มฟุบไปข้างหนึ่ง ส่งเสียงกระแทกทึบหนัก

ทว่าด้านหลังของเขากลับว่างเปล่า มีเพียงเคียวสั้นเล่มหนึ่งลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

รูปทรงของเคียวเล่มนั้นแปลกประหลาดมาก ด้ามมีขนาดยาวเพียงท่อนแขนของผู้ใหญ่ ตัวเคียวโค้งเรียวยาว คมประกายแสงสีเงินเย็นเยียบ กำลังลอยนิ่งอยู่อย่างเงียบงันด้านหลังตำแหน่งเดิมที่อ้าวเต๋อเซินเคยยืน

ปฏิกิริยาของสือทัวหลี่เร็วยิ่งกว่าสติสัมปชัญญะของตัวเอง เส้นไหมเงินพุ่งทะลักออกจากปลายแขนเสื้อ ตรงดิ่งไปยังตำแหน่งที่เคียวเล่มนั้นลอยอยู่ทันที