กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 245 การไถ่บาป
จนกระทั่งร่างของเธอถูกฝังลงดิน พิธีศพสิ้นสุดลง และผู้คนที่มาร่วมไว้อาลัยทยอยจากไป เขาก็ยังคงไม่หลั่งน้ำตาออกมา ราวกับว่าขั้วหัวใจและต่อมน้ำตาถูกบางสิ่งอุดตันเอาไว้ จนไม่อาจสัมผัสได้ถึงความยินดี โกรธเคือง เศร้าโศก หรือรื่นเริงใด ๆ
นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยผ่านไปวันแล้ววันเล่า
แยกไม่ออกว่ากลางวันหรือกลางคืน ตื่นขึ้นมาก็เอาแต่นั่งเหม่ออยู่ริมเตียง หิวก็กินขนมปังเย็นชืดประทังชีวิตไปไม่กี่คำ ง่วงก็ไม่ล้มตัวลงนอน เพียงแค่พิงพนักเก้าอี้ไว้และลืมตาค้างอยู่อย่างนั้น
เขาไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็น ความรู้สึกที่ควรเป็นของร่างกายเหล่านี้คล้ายกับมีผ้าหนา ๆ ขวางกั้นไว้ชั้นหนึ่ง มันส่งผ่านมาอย่างเลือนรางและสลายหายไปอย่างรวดเร็ว