0263

⬢⬢⬢

ตอนที่ 242 หลักการของผู้เป็นแพทย์

คิ้วของอ้าวเต๋อเซินขมวดเข้าหากัน ราวกับกำลังใคร่ครวญเลือกใช้คำพูด แมวดำตัวนั้นมุดหนีออกจากใต้ฝ่ามือของเขาไปแล้ว มันกระโดดขึ้นไปอยู่บนหลังตู้ยา ขนหางยังคงพองฟู พลางจับตาดูสือทัวหลี่อยู่ห่าง ๆ

“ถ้าอย่างนั้น คุณอยากให้ผมช่วยคุณยังไง รักษาคุณเหมือนที่รักษาคนไข้คนอื่น ๆ งั้นหรือ”

“ใช่” สือทัวหลี่พยักหน้า น้ำเสียงตามสบายราวกับกำลังสั่งอาหาร “คุณใช้วิธีไหนรักษาคนอื่น ก็รักษาผมแบบนั้นแหละ”

“ไม่ได้” อ้าวเต๋อเซินตอบอย่างเด็ดขาดฉับไว “วิธีการรักษาของผมใช้ได้เฉพาะกับคนที่กำลังจะตายในสายตาของผมเท่านั้น และคุณไม่ได้อยู่ในขอบเขตนั้น”

สือทัวหลี่ไม่ได้ตอบรับในทันที เขาก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่งกะทันหัน ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าซูบตอบของอ้าวเต๋อเซิน

“งั้นผมยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ คุณอาศัยอะไรมาตัดสินวันตายของคนกันแน่ ดูสีหน้า จับชีพจร หรือว่า...วิธีอื่นกันล่ะ”

อ้าวเต๋อเซินชะงักไปครู่หนึ่งกับการประชิดตัวอย่างกะทันหันนี้ ร่างกายเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ทว่าก็ตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว

“ขอโทษด้วยนะครับ ด้วยเหตุผลบางประการที่ผมพูดไม่ได้ ต่อให้ตายผมก็ไม่อาจเปิดเผยความลับนี้แก่คุณ”