เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 241 ความตายใกล้เข้ามา
“รุ่ยตี๋” สือทัวหลี่ทวนชื่อนี้ซ้ำรอบหนึ่ง น้ำเสียงไม่เจือความผิดปกติใด ๆ ทว่าสายตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะหยุดมองเสื้อคลุมมีฮู้ดสีแดงซึ่งคล้ายกับของลี่เทิลตัวนั้นนานขึ้นอีกชั่วขณะ
“ทำไมหรือ บนหน้าฉันมีอะไรติดอยู่เหรอ” รุ่ยตี๋สังเกตเห็นสายตาของเขา น้ำเสียงจึงแฝงแววล้อเล่น คล้ายกับถูกคนจ้องมองอยู่บ่อย ๆ จนชินชาไปนานแล้ว
สือทัวหลี่ได้สติกลับมา ขณะละสายตาออกจากร่างของเธอ ก็จัดแจงวางเฮ่อหมี่เท่อลงบนม้านั่งยาวให้มั่นคง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า “ไม่มีอะไร แค่เห็นว่าเธอยังอายุน้อยขนาดนี้ก็มาช่วยรักษาคนอยู่ที่นี่แล้ว เลยรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยน่ะ”
“อีกอย่าง ถามแบบนี้อาจจะดูเสียมารยาทไปบ้าง แต่ผ้าพันแผลพวกนี้ตามตัวเธอ... เมื่อก่อนเคยได้รับบาดเจ็บสาหัสอะไรมาอย่างนั้นเหรอ”
“พ่อของฉันเป็นหมอ ฉันเลยเรียนรู้งู ๆ ปลา ๆ ติดตัวมาจากเขาตั้งแต่เด็กน่ะ”