เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 ศึกไล่ล่า
สือทัวหลี่ไม่ลังเลอีกต่อไป หงส์เงินด้านหลังที่ทำลายศพของนักเป่าขลุ่ยจนแหลกละเอียดได้ควบแน่นกลายเป็นร่างนกบินอยู่ข้างกายของทั้งสอง
เขาคว้าแขนของหนูน้อยหมวกแดงแล้วพานางกระโดดขึ้นไปบนหลังหงส์เงิน นกบินสีเงินทะยานขึ้นสู่อากาศ แล้วบินโฉบมุ่งหน้าไปยังทิศทางนอกเมือง
หงส์เงินเพิ่งจะบินพ้นซากปรักหักพังบริเวณชายขอบเมือง เงาทมิฬมืดฟ้ามัวดินกลุ่มหนึ่งก็โถมกดทับลงมาจากทางด้านหลังเฉียง ๆ
สือทัวหลี่หันกลับไปมองแวบหนึ่ง รูม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย—ฝูงหนูบิน!
จำนวนน่าจะมีราว ๆ สามสี่สิบตัว หน้าท้องของแต่ละตัวกอดหนูพิษที่ด้านหลังมีตุ่มพองสีเทาอมเขียวเอาไว้แน่น กำลังจัดขบวนรูปลิ่มพุ่งดิ่งตรงลงมาหาพวกเขา
เขาพลันส่งกระแสความคิดในทันที ส่วนหางของหงส์เงินยืดเส้นไหมเงินออกมาหลายสายในชั่วพริบตา ราวกับใยแมงมุมที่ถูกสายลมพัดกระจาย ตวัดกวาดไปยังฝูงหนูบินด้านหลัง
หนูบินกับหนูพิษในแถวแรกถูกเส้นไหมเงินตัดขาดครึ่งตัว แต่ในวินาทีถัดมา—ร่างของหนูพิษที่ถูกตัดเหล่านั้นกลับระเบิดออกกลางอากาศ
น้ำพิษเหนียวข้นสีเทาอมเขียวสาดกระจายออกเป็นรูปพัด เส้นไหมเงินส่งเสียง “ฉ่า” ในเสี้ยววินาทีที่สัมผัสกับน้ำพิษ พื้นผิวเปลี่ยนเป็นสีดำและเปราะหักอย่างรวดเร็ว ตรงรอยขาดตกค้างร่องรอยการกัดกร่อนอย่างต่อเนื่อง