เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 หูพั่ว
หลังจากปลอบประโลมหนูน้อยหมวกแดงจนสงบลงแล้ว สือทัวหลี่ก็สัมผัสถึงห่วงเงินบนคอของสาวใช้ทั้งสองคน แล้วตามหาห้องพักที่พวกเธอเลือกไว้จนเจอ
เขาไม่ได้เคาะประตู แต่ผลักประตูเดินเข้าไปโดยตรง สาวใช้สองคนกำลังปูเตียงอยู่ คนหนึ่งสะบัดผ้าปูที่นอน อีกคนกำลังยัดปลอกหมอน
นีฟนั่งกอดหมอนอยู่ข้างเตียง พลางเหม่อมองเปลวไฟในเตาผิง เมื่อได้ยินเสียงประตูดังขึ้น เธอจึงหันศีรษะไปมอง ครั้นเห็นใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นที่อยู่ด้านหลังสือทัวหลี่ เธอก็ชะงักงันไปชั่วครู่
“แม่เจ้าโว้ย!”
เมื่อเสียงกรีดร้องระเบิดลั่นขึ้นภายในห้อง ร่างของเธอก็ดีดผึงขึ้นมาจากเตียง ถอยร่นไปขดตัวอยู่ที่มุมเตียง และยกหมอนขึ้นมาบังหน้าอกไว้ราวกับยกโล่ป้องกัน
สาวใช้ทั้งสองคนก็ตกใจกับเสียงกรีดร้องเช่นกัน ต่างหยุดงานในมือ แล้วพากันหันไปมองพรานและหญิงสาวคนนั้น
หางตาของสือทัวหลี่กระตุกเบา ๆ ก่อนจะอธิบายด้วยความจนใจเล็กน้อยว่า “ใจเย็นก่อน เธอไม่ใช่แม่ของเธอ แค่หน้าตาเหมือนกันเฉย ๆ”
“แล้วเธอ... เป็นใครกันแน่คะ” นีฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือโดยไม่ยอมวางหมอนในมือลง ความหวาดกลัวผุดขึ้นมาบนดวงหน้าอันบอบบางของเธออย่างเด่นชัด