เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 208 ร่องรอย
ไทเล่อเดินออกจากร้านตัดเสื้อทางประตูด้านหลัง แสงแดดแสบตาจนเขาต้องหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาคว้าฮูดดึงลงมาปิดใบหน้าไปมากกว่าครึ่งอีกครั้ง แล้วก้าวเท้าเดินตรงไปยังโบสถ์
จัตุรัสของเมืองเล็กยังคงคึกคัก ไม่สิ หากจะบอกว่าคึกคัก สู้พูดว่าเป็นความตื่นตระหนกที่แสนอึกทึกจะดีกว่า ชาวเมืองสองสามคนรวมกลุ่มกระซิบกระซาบกัน สายตาเหลือบมองหงส์ยักษ์ตัวนั้นที่หมอบอยู่บนพื้นพลางบิดคอเป็นมุมแปลกประหลาดเหลือเชื่ออยู่เป็นระยะ
พวกเด็ก ๆ กลับลืมเลือนความหวาดกลัวได้เร็วกว่าพวกผู้ใหญ่ มีเด็กใจกล้าสองสามคนเข้าไปใกล้ตัวหงส์แล้ว พยายามจะยื่นมือไปลูบขนที่เหมือนกองหิมะพวกนั้น
หงส์เอียงคอ ดวงตาดำขลับขนาดใหญ่จ้องมองพวกเขา ไม่ได้ขับไล่ และไม่ได้แสดงความใกล้ชิด เพียงแต่เฝ้ามองอย่างเงียบเชียบเท่านั้น