เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 203 ผมบลอนด์
แสงแดดสาดส่องเข้ามาจากทางเข้าที่เปิดกว้าง ทอดประกายสีขาวเจิดจ้าลงบนชุดพรานสีเทาเข้มของไทเล่อ เขาผูกเชือกของเสื้อคลุมยาวสีขาวจนแน่น ดึงฮูดขึ้นคลุมศีรษะอีกครั้งเพื่อบดบังใบหน้าไปเกินครึ่ง
เกอเวินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดวงตาข้างเดียวจับจ้องไปยังประตูบานนั้นที่ปิดลงอีกครั้งโดยไม่ขยับเขยื้อนเป็นเวลานาน
“ราตรีกาลอันยาวนานใกล้มาเยือนแล้ว...” เธอพึมพำกับตัวเองเสียงแผ่ว เบาราวกับเสียงถอนหายใจ
จากนั้น เธอหันหลังเดินไปที่ริมหน้าต่าง มองผ่านกระจกที่เปรอะเปื้อนฝุ่นไปยังเหล่าชาวเมืองบนลานกว้างของเมืองที่ยังคงพูดคุยถกเถียงกันระเบ็งเซ็งแซ่ โดยไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าภัยอันตรายกำลังจะมาเยือน
“หวังว่าพวกเราจะได้เห็นวันนั้นมาถึงจริง ๆ นะ...”
“พวกคุณเพลา ๆ มือกันหน่อยจะดีกว่า ฉันไม่อยากให้ผ้าคลุมนั่นกลายเป็นผ้าห่อศพของพวกคุณหรอกนะ”
สือทัวหลี่เผยสายตาระแวดระวัง “เธอหัดเป็นห่วงคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”