0194

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 สละทิ้ง

สโนว์โจนทะยานลงไปในปากโพรงอันมืดมิด ร่างกายกำลังร่วงหล่น สายตลบลมหวีดหวิวข้างหู เปลวเพลิงสีเขียวเข้มเต้นระริกอยู่บนรากไม้ สาดแสงส่องกระทบรากฝอยที่ยื่นออกมาจากผนังหินราวกับกำลังกวักมือเรียกเขา

กีบม้าแตะถึงพื้น—พลันอ่อนยวบลงกะทันหันจนเกือบจะทรุดเข่ากระแทกดิน

เขาตั้งหลักพยุงร่างไว้ คว้าเหนี่ยวผนังหินด้านข้าง ภายในหัวมีบางสิ่งส่งเสียงอื้ออึง ราวกับมีผึ้งหนึ่งพันตัวมาทำรังอยู่ในกะโหลกศีรษะ

เขากุมศีรษะเอาไว้ รากไม้เหล่านั้นชอนไชออกมาตามซอกนิ้ว รัดพันขมับของเขา พยายามตรึงกระดูกที่แตกร้าวให้กลับมาประสานติดกันอีกครั้ง

ดาบนั้นของหนูน้อยหมวกแดง—แม้จะถูกหมวกเกราะสกัดเอาไว้ได้ ไม่ทำให้ศีรษะของเขาถูกผ่าเป็นสองซีก แต่แรงกระแทกก็ยังคงทะลุผ่านเกราะรากไม้ ส่งตรงเข้าไปถึงกระโหลกศีรษะของเขา

เขาสัมผัสได้ว่ากระดูกเหล่านั้นกำลังแตกร้าว ลุกลามจากกลางกระหม่อมไปสู่กระดูกหน้าผาก จากกระดูกหน้าผากลามไปถึงโหนกแก้ม ถี่กระชั้นแน่นขนัดดั่งใยแมงมุม

รอยแยกเหล่านั้นกำลังสมานตัว รากไม้เหล่านั้นกำลังอุดช่องว่างเหล่านั้น ทว่าช้าเกินไป