เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 กลืนกิน
สโนว์จ้องมองดวงตาที่ยามนี้ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอันบ้าคลั่ง
ความสิ้นหวังที่พลุ่งพล่านในอกคล้ายถูกบางสิ่งคว้าจับไว้อย่างแรง จากนั้นจึงค่อย ๆ ถูกกดข่มลงไปทีละนิด
เขาสูดหายใจเข้าลึก แล้วค่อย ๆ พ่นออกมา น้ำเสียงกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
“...ต้องให้ฉันทำอะไร”
สือทัวหลี่ปล่อยมือที่กดอยู่บนไหล่ของเขา ถอยหลังไปหนึ่งก้าว “ปกป้องร่างของพวกเรา”
น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยราวกับกำลังสั่งการเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญ “ประเดี๋ยวพวกเราอาจต้องใช้เวลาสักหน่อยถึงจะออกมาได้ ก่อนหน้านั้น อย่าให้ไอ้พวกนั้นแตะต้องตัวพวกเราได้”
สโนว์ชะงักไปเล็กน้อย “พวกนาย?”
สือทัวหลี่ไม่ได้ตอบ เขาล้วงเอากล่องไม้ขีดไฟใบเล็กนั้นออกมาจากอกเสื้อ ดึงก้านไม้ขีดไฟออกมาหนึ่งก้าน จากนั้นจึงหันไปมองหนูน้อยหมวกแดง