กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 164 การจ้องมอง
สือทัวหลี่นั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตียง มองดูร่างที่แห้งเหี่ยวไร้สติของราชินีหิมะขาว แล้วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
เขาลุกขึ้นยืน ก่อนยื่นมือออกไปทางด้านข้าง
กระแสแสงสีเงินเอ่อล้นออกมาจากใต้เตียง รวมตัวกันขึ้นรูปใหม่ จนในชั่วพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นโลงศพเงินอันเรียวยาวใบหนึ่ง เขาเปิดฝาโลงออก ใช้มือเดียวหิ้วร่างของราชินีที่เบาหวิวราวกับกิ่งไม้แห้งขึ้นมา แล้วโยนลงไปข้างใน
“ปึง” ฝาโลงปิดลงแนบสนิท แสงสีเงินไหลวนไปตามรอยต่อจนครบรอบ ราวกับหัวเชื่อมที่ผนึกแผ่นเหล็กเข้าด้วยกัน ก่อนจะแข็งตัวลงอย่างสมบูรณ์
สือทัวหลี่ตบปัดมือเบา ๆ แล้วหันไปมองทางใต้เตียง
“ออกมาได้แล้ว องค์หญิง การแสดงจบลงแล้ว”