เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 ความเคลือบแคลง
สือทัวหลี่ไม่สนใจเสียงร้องตะโกนของเธอ เขาก้าวตรงไปยังเวทีละคร เสียงฝีเท้าของเขาดังกังวานชัดเจนเป็นพิเศษในโรงละครอันเวิ้งว้าง ทุกย่างก้าวคล้ายกับเหยียบย่ำลงบนหัวใจของมาฉีเก๋อร์
เขาเดินมาถึงริมเวที ขณะกำลังจะก้าวขึ้นบันได——
“ปัง”
หน้าผากของเขาชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นบานหนึ่ง
กำแพงบานนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง ทั้งโปร่งใสไร้รูป ทว่ากลับขวางอยู่เบื้องหน้าเขาจริง ๆ เขายื่นมือออกไปสัมผัสได้ถึงพื้นผิวที่เย็นเยียบ เรียบเนียน และคล้ายกับแผ่นกระจก
กำแพงอากาศ
สือทัวหลี่ค่อย ๆ หันศีรษะกลับไป มองร่างเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านหลังร่างนั้น
มาฉีเก๋อร์ยืนอยู่ข้างที่นั่ง สองมือโอบกอดมัดไม้ขีดไฟไว้แน่น สีหน้าซับซ้อนถึงขีดสุด มีทั้งความตื่นตระหนก ความร้อนตัว และยังมีความสิ้นหวังแบบ…พังเป็นพังอยู่อีกแวบหนึ่ง