0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 ทางเลือก

“นายจะเลือกไม่เชื่อก็ได้ จะเดินต่อไปตามเส้นทางเดิมตอนนี้ก็ได้ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร สิทธิ์ในการเลือก ย่อมอยู่ที่นายเสมอ”

ถ้อยคำของพรานทองเงินค่อย ๆ เลือนหายไปในป่าอันเงียบสงบ

สือทัวหลี่ไม่โต้แย้งอีก เพียงหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า การเสียเลือด ความเจ็บปวดแสนสาหัส แรงกระทบกระเทือนรุนแรงทางจิตใจ และการระบายอารมณ์เกือบจะทำลายตัวเองจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงนั้น ในที่สุดก็บดขยี้สติสัมปชัญญะสุดท้ายของเขาจนหมดสิ้น

เขาพิงลำต้นไม้อันเย็นเยียบ สติจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดไร้ขอบเขตอย่างรวดเร็ว

แสงแรกของวันอันซีดขาวเจาะทะลุชั้นเมฆทางทิศตะวันออกอย่างยากลำบาก สาดส่องลงบนลานโล่งในป่าที่ผ่านการย่ำยีมาอย่างหนักหน่วงแห่งนี้

ความเย็นเยียบ ความชาด้าน รวมถึงความเจ็บปวดลึกถึงกระดูกที่กระจายอยู่ทั่วร่าง กระชากสือทัวหลี่ให้ตื่นขึ้นจากอาการหมดสติอย่างไม่ปรานี

เขาครางออกมาคำหนึ่ง เปลือกตาลืมขึ้นอย่างหนักอึ้ง ทัศนวิสัยพร่ามัวในคราแรก ก่อนจะค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

ฟ้าสว่างแล้ว