0082

⬢⬢⬢

ตอนที่ 79 ดงกก

หลังการรอนแรมอันยากลำบากอยู่หลายวัน ในที่สุดผืนป่าอันบิดเบี้ยวก็ค่อย ๆ ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ผืนดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มกลายเป็นโคลนเลน ในอากาศยังคละคลุ้งไปด้วยไอน้ำชื้นแฉะและกลิ่นคาวจาง ๆ จากพืชพรรณที่เน่าเปื่อย

ทหารยามไม้แห้งแหวกต้นอ้อสีเหลืองแห้งกรอบที่สูงท่วมหัวซึ่งซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ อยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบงันพลางส่งเสียงเสียดสีสาก ๆ

สือทัวหลี่เหยียบย่างลงบนพื้นที่ชุ่มน้ำอันอ่อนยวบ ทุกย่างก้าวพัดพาน้ำโคลนกระเซ็นขึ้นมาเล็กน้อย

รอบด้านเป็นดงกกที่ทอดยาวจนมองไม่เห็นขอบเขต ยามสายลมพัดผ่านก็ส่งเสียงหวีดหวิวทุ้มต่ำ คล้ายเสียงกระซิบกระซาบอันแผ่วเบานับไม่ถ้วน ความคุ้นเคยประหลาดที่ชวนให้อึดอัดสายหนึ่งค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาตามสันหลังของเขาอย่างเงียบเชียบ

เขาคล้ายกับว่า... เคยมาที่นี่มาก่อน?