เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 เสียง
ให้เราย้อนเวลากลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ในคืนวันเดียวกับที่พรานของเราไปสอบถามข้อมูลขุมกำลังโดยรอบจากสโนว์ ก่อนที่สโนว์จะสติแตกเพราะภาพลวงของราชินี ณ ห้องลับอันเงียบสงบส่วนลึกของพระราชวัง
สือทัวหลี่จุดไม้ขีดไฟดัดแปลงพิเศษก้านหนึ่ง เปลวไฟกระเพื่อมไหว แรงฉุดดึงอันคุ้นเคยส่งผ่านมา
วินาทีถัดมา เขาก็มายืนอยู่ในโรงละครแบบเก่าทรงขั้นบันไดวนอันสลัวรางแห่งนั้นอีกครั้ง
มาฉีเก๋อร์เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟยังคงกอดมัดไม้ขีดไฟที่ห่อด้วยหนังสือพิมพ์เก่า นั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีแดงแถวหน้าสุดราวกับไม่เคยลุกไปไหน เธอช้อนดวงตากลมโตคู่ที่คล้ายสะท้อนอารมณ์ความรู้สึกใดไม่ออกคู่นั้นขึ้น มองมายังสือทัวหลี่
“เจ้าหนอน แกมาอีกแล้ว” น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้ระลอกคลื่น “คราวนี้มาบ่น หรือมาเรียกร้อง ‘ไม้ขีดไฟ’ เพิ่มล่ะ?”
สือทัวหลี่นั่งลงบนที่นั่งข้างกายเธอ ท่าทีผ่อนคลาย ทว่าแววตากลับคมกริบ
“ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ฉันมาทำตามข้อตกลงส่วนที่สองของการแลกเปลี่ยนของเรา ข่าวกรอง” เขาเปิดประเด็นตรงไปตรงมา “ราชินีหิมะขาวไปเป็นแขกใน ‘สรวงสวรรค์’ ของเธอแล้ว สโนว์ก็ควบคุมอาณาจักรได้เป็นส่วนใหญ่ ‘การทดสอบ’ และ ‘ความปลอดภัย’ ของเธอได้รับการคุ้มครองแล้ว”
“ตอนนี้ บอกสิ่งที่เธอรู้มา เกี่ยวกับ ‘แม่มด’ ตนอื่น หรือตัวตนใดก็ตามที่อาจกำลังพยายาม ‘กอบกู้โลก’ ในทำนองเดียวกัน... ตำแหน่ง ลักษณะเฉพาะ และแก่นแท้ของแผนการพวกเธอ”