เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ฝันหวาน
ไม่กี่วันต่อมา ภายในตำหนักด้านข้างส่วนลึกของพระราชวัง หลังจากสโนว์จัดการกิจธุระที่เร่งด่วนที่สุดในมือเสร็จสิ้น เขาก็สั่งให้ข้ารับใช้ทั้งหมดถอยออกไป
เมื่ออยู่ตามลำพัง เขาก็หยิบเอากล่องไม้ขีดกระดาษแข็งที่ดูธรรมดาไร้ความโดดเด่น ซึ่งได้รับมาจาก “มาฉีเก๋อร์” ออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน สัมผัสนั้นเย็นเยียบ ทว่าราวกับแฝงน้ำหนักไว้นับพันชั่ง
เขาไม่ลังเล ดึงไม้ขีดไฟออกมาก้านหนึ่ง แล้วขีดลงบนแถบฟอสฟอรัสที่หยาบกร้านเบา ๆ
ฟู่
เปลวไฟดวงเล็กสว่างวาบขึ้น แผ่ประกายแสงที่อบอุ่นทว่าดูเลือนรางคล้ายภาพฝันออกมา
สโนว์จ้องมองเปลวไฟกลุ่มนั้น สติสัมปชัญญะคล้ายถูกกระแสน้ำอันนุ่มนวลโอบล้อมและดึงรั้ง หลุดพ้นจากเรือนร่างอันหนักอึ้งในโลกความเป็นจริงไปในชั่วพริบตา
......
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ภายในโรงละครสไตล์โบราณอันสลัวรางที่คุ้นเคยแห่งนั้นแล้ว ทว่าคราวนี้ บนเวทีกลับว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงม่านเวทีที่เหลืองซีดผืนนั้นทิ้งตัวลงมาอย่างเงียบสงัด