เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 นักรบ
ภายในสนามประลอง ควันดินปืนที่ตลบอบอวลและกลิ่นไหม้ฉุนจมูกแทบจะควบแน่นจนกลายเป็นรูปธรรม
อาดอร์ยืนอยู่ตรงขอบเขตการระเบิด เกราะเปลือกไม้บนร่างมีรอยไหม้เกรียมและปริแตกหลายจุด ดวงตาซ้ายที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวจ้องเขม็งไปยังทรงกลมรากไม้ที่แม้จะพังยับเยินแต่ยังคงตั้งตระหง่าน รวมถึงใบหน้าของทั้งสามคนที่โผล่พ้นออกมาจากรอยแยก
ความบ้าคลั่ง ความพิโรธ ความตกตะลึง... อารมณ์รุนแรงนานัปการบนใบหน้าเขามลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับน้ำลด
สิ่งที่เข้ามาแทนที่กลับเป็นความเยือกเย็นอันแสนปลอดโปร่ง
จากนั้น เขาก็หัวเราะออกมา
แรกเริ่มเป็นเพียงเสียงคิกคักทุ้มต่ำที่เล็ดลอดจากส่วนลึกในลำคอ ก่อนจะขยายดังขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นการหัวเราะร่าอย่างสะใจ อีกทั้งยังแฝงไปด้วยความโล่งอกและการชื่นชมอยู่หลายส่วน!
“ฮ่าๆๆๆ!”
เสียงหัวเราะนี้ก้องสะท้อนภายในสนามประลองที่เวิ้งว้างและเงียบสงัด มันแตกต่างจากการคำรามด้วยความพิโรธก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เต็มไปด้วยการ... ยอมรับ หรือกระทั่งความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง