0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 30 นามแห่งเทพไม่อาจล่วงรู้

สตอรี ฮันต์เดินออกจากร้านตัดเสื้อ ในที่สุดก็มาหยุดยืนอยู่ในโบสถ์ที่ดูค่อนข้างซอมซ่อ แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านกระดาษสีราคาถูกบนกระจกสีลงมาทอดเงาเป็นดวง ๆ

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่น ไม้เก่า และกลิ่นธูปหอมคุณภาพต่ำที่ยังหลงเหลืออยู่จาง ๆ

นับตั้งแต่บาทหลวง “หายสาบสูญ” และผ่านพ้นศึกใหญ่กับฝูงหมาป่า ก็มีเพียงผู้ช่วยพิธีหนุ่มในตอนนั้นที่ยังคงฝืนดูแลทำความสะอาดขั้นพื้นฐานและนำสวดภาวนาเช้าค่ำอยู่

ทว่าเรื่องน่าอัศจรรย์ก็คือ สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ในเมืองล้วนเสียหายจากการจู่โจมของฝูงหมาป่าไม่มากก็น้อย ทว่าโบสถ์แห่งนี้ไม่เพียงตั้งตระหง่านไม่พังทลาย ซ้ำยังไม่บุบสลายเลยแม้แต่น้อย

ผู้ช่วยพิธีมีนามว่าเอลเลียต ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าซีดเผือด แววตายังคงแฝงความตระหนกที่ยังไม่คลายแต่ก็พยายามแสร้งทำเป็นสงบ เขากำลังเช็ดถูแท่นบูชาอยู่ ครั้นเห็นพรานหนุ่มเดินเข้ามา มือก็สั่นเทาเล็กน้อยจนผ้าขี้ริ้วเกือบหลุดมือตกลงพื้น

“คุณ... คุณฮันต์”