เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 เหยื่อล่อ
ยิ่งเข้าใกล้สระน้ำดำ กลิ่นคาวและกลิ่นเน่าเปื่อยชวนคลื่นเหียนในอากาศก็ยิ่งทวีความรุนแรง
ต้นไม้แสดงเฉดสีเทาหม่นแลดูผิดธรรมชาติ ดินบนพื้นก็เหนียวข้นเฉอะแฉะ
สือทัวหลี่ซุ่มอยู่หลังต้นไม้แก่หงิกงอต้นหนึ่ง พลางสังเกตสระน้ำเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง
สระน้ำดำที่ว่านั้น ดูคล้ายกับบึงดำขนาดมหึมาที่เหนียวข้นและผุดพรายฟองอากาศละเอียดขึ้นมาเสียมากกว่า
น้ำในสระดำสนิทราวกับน้ำหมึก มองไม่เห็นก้นบึ้งแม้แต่น้อย บนผิวน้ำมีเศษตะกอนประหลาดคล้ายเนื้อเยื่ออวัยวะภายในเน่าเปื่อยลอยเกลื่อน พวกมันขยับเขยื้อนช้า ๆ ชวนให้ขนพองสยองเกล้า
ผืนดินรอบสระน้ำถูกย้อมเป็นสีแดงคล้ำชวนอัปมงคล
และก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ รอบสระน้ำมีลูกหลานหมาป่าเพ่นพ่านอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบตัว
รูปร่างของพวกมันกำยำล่ำสันและกล้ามเนื้อปูดโปนกว่าพวกที่เคยเจอที่บ้านคุณยายอย่างเห็นได้ชัด