0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 การกลายพันธุ์

ภายในห้องใต้ดินทั้งมืดสลัวและชื้นแฉะ มีเพียงแสงรำไรสายหนึ่งส่องผ่านร่องประตูเข้ามา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นและกลิ่นไวน์องุ่นบ่มเก่า บาทหลวงฮันส์ถูกเชือกเส้นหยาบและตรวนเย็นเยียบมัดตรึงแน่นไว้กับเสาหิน ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย

สายตาและถ้อยคำเย็นชาของพรานสือทัวหลี่ยามจากไป ราวกับคำสาปแช่งที่ชั่วร้ายที่สุด ดังก้องสะท้อนอยู่ในหัวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“...‘บาทหลวง’ ที่พร้อมจะสติแตก หลบหนี หรือกระทั่งขายดวงวิญญาณเพื่อแลกกับลูกกวาดได้ทุกเมื่อ...”

“...อยู่อย่างสงบ แล้วสวดภาวนาให้ ‘พระเจ้า’ ของแกคุ้มครองพวกเราเถอะ...”