กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 147 พิลึกจริงๆ
ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ
“เด็กเล็กขนาดนี้ ลูกฉันยังกินนมอยู่เลย ทำไมต้องเก็บเงินด้วย”
“ใช่สิ นี่มันเกินไปแล้ว”
“ผ่อนผันให้หน่อยไม่ได้เหรอ พวกเราแค่จะเข้าไปซื้อของนิดหน่อย”
แต่คนเฝ้าประตูทำหน้าเบื่อหน่ายเต็มที่ “ไป ๆ ๆ! ถ้าทุกคนเป็นแบบพวกคุณมันก็วุ่นวายหมดสิ ซื้อของก็ต้องจ่ายแกนผลึก คิดว่าที่นี่ทำการกุศลหรือไง คุณรู้ไหมว่าการเลี้ยงดูฐานหนึ่งแห่งต้องใช้เงินและเรี่ยวแรงมากแค่ไหน อยากเข้ามาเอาของฟรีใช่ไหม รีบไปเลย”
คนในฐานไม่ยอมผ่อนผัน ครอบครัวที่อยากเข้าไปร้อนใจจนวนไปวนมา