เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 146 เจ้าคนหัวไวผีวิญญาณ
จางเสี่ยวเสี่ยวยังพูดอีกว่า “ในเมื่อการเป็นหัวหน้าหน่วยมันไม่ง่าย ก็ให้พวกเขาลองเป็นกันทุกคนเลยสิ” มีแต่ต้องลองสัมผัสด้วยตัวเอง บางทีพวกเขาถึงจะเข้าใจเว่ยซวง
ดวงตาของเว่ยซวงเป็นประกาย เธออดมองจางเสี่ยวเสี่ยวด้วยความประหลาดใจและดีใจไม่ได้ “ฉันขอกอดเธอหน่อยได้ไหม?! เธอนี่เป็นเจ้าคนหัวไวผีวิญญาณจริง ๆ วิธีนี้ใช้ได้เลย!”
ในเมื่อพวกเขาไม่ฟังเธอ เช่นนั้นเธอก็ไม่ต้องสนใจแล้ว ปล่อยจอยสักหน่อย ให้พวกเขาผลัดกันเป็นหัวหน้าหน่วยแล้วปวดหัวกันเอง
จะได้ดูว่าการเป็นหัวหน้าหน่วยมันง่ายแค่ไหน
จางเสี่ยวเสี่ยวยังคงตอบเสียงใสว่า “ไม่ได้” เธอไม่ชอบให้คนอื่นกอด
แม้ลึก ๆ แล้วเธอจะโหยหาความใกล้ชิดกับผู้คน และกระทั่งชอบการกอดแบบโอบรัดทั้งตัว
แต่เธอก็ต่อต้านมันอย่างมากเช่นกัน