กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 123 เสียงขอความช่วยเหลือริมทาง
เห็นขบวนรถแล้ว
คนกลุ่มนี้ทรุดลงคุกเข่าข้างทางทันที โขกหัวสุดชีวิต ราวกับไม่กลัวตาย
พอมองดี ๆ ถึงรู้ว่าคนที่โขกหัวล้วนเป็นท่าน ส่วนเด็ก ๆ แค่ทำท่าโขก พวกเด็กไม่ได้โขกจนหัวแตก แต่ท่านโขกจนหัวแตกเลือดอาบ
คิดว่าคงเสียแรงเปล่าอีกครั้ง
ไม่คิดว่าครั้งนี้รถบัสกับรถบรรทุกจะจอดทั้งคู่ ทำให้พวกเขาชะงัก
หน้าผากของอู๋เทียนสือแตก เลือดไหลคดเคี้ยวลงตามสันคิ้ว ซึมเข้าคอเสื้อสีน้ำตาลแดง เขาไม่ได้ดื่มน้ำมานาน ริมฝีปากแตกแห้ง เขากลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามสะสมน้ำลายมาหล่อลื่นคอ อยากให้ตัวเองพูดได้ชัดเจนที่สุดเท่าที่จะทำได้ในอีกสักครู่