บทที่ 207 ซุ่มโจมตี สังหารสิ้นซาก

บทที่ 207 ซุ่มโจมตี สังหารสิ้นซาก

ฟิ้ว ฟิ้ว

ในขณะที่แมงมุมปีศาจหน้าคนและวานรปีศาจจอมพลังกำลังเตลิดหนีไปยังแดนรกร้าง เสียงแหวกอากาศถี่ระรัวก็พลันดังมาจากเบื้องหน้า จุดดำเล็กๆ ผุดขึ้นเต็มกลางเวหา

นั่นมันอะไร?

ดวงตาของพวกมันเบิกกว้างขึ้นมาทันใด สัมผัสได้ถึงจิตสังหารรุนแรงเข้มข้นที่พุ่งเข้าใส่หน้า

"กระจายตัว"

"มันคือลูกธนูยาว"

สัตว์อสูรที่มีสายตาเฉียบคมมองเห็นชัดเจนว่า จุดดำเล็กๆ แต่ละจุดล้วนเป็นลูกธนูยาวที่พุ่งโจมตีเข้ามาด้วยความเร็วสูง

ทว่าน่าเสียดาย ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว

ลูกธนูยาวที่เปล่งประกายแสงวิญญาณหลากสีทีละดอกฉีกกระชากมวลอากาศ ชั่วพริบตาก็พุ่งมาถึงตรงนี้