บทที่ 113 ไม่เคยเชื่อเรื่องชะตากรรมเฮงซวยอะไรทั้งนั้น

บทที่ 113 ไม่เคยเชื่อเรื่องชะตากรรมเฮงซวยอะไรทั้งนั้น

"ฆ่า"

หยางติ้งเทียนเอ่ยปาก

แม้จะบาดเจ็บสาหัส ทว่ากลิ่นอายความน่าเกรงขามกลับมิได้ลดลงแม้แต่น้อย บาดแผลและเลือดโทรมกายไม่ได้ทำให้ดูน่าสมเพช ตรงกันข้ามมันกลับยิ่งเสริมกลิ่นอายเหล็กกล้าแห่งเลือดเนื้ออันยากจะบรรยายให้แก่เขา

"ในกายพวกเธอไหลเวียนด้วยสายเลือดของต้าเซี่ย ต้องทนทุกข์ทรมานมามากขนาดนี้แล้ว ในฐานะทหาร เราจะทิ้งพวกเธอไปเฉยๆ ได้ยังไง?"

"ความเร็วในการบุกเข้ามาไม่เร็วนัก แสดงว่าฝีมือไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่ ยังมีโอกาสอยู่"

"จากนี้ไป สู้ตาย"

หยางติ้งเทียนกำหมัดแน่น พลันกลิ่นอายทั่วร่างก็พวยพุ่งทะยานขึ้นมาอีกครั้ง

สู้ตาย สู้ตาย สู้จนตัวตายจึงจะหยุด