บทที่ 112 งัดไพ่ตายจนหมด

บทที่ 112 งัดไพ่ตายจนหมด

เพียงแค่ชั่วหนึ่งถึงสองลมหายใจ หยางติ้งเทียนก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดราวกับร่างจะฉีกขาดแล่นมาจากกลางหลัง ประหนึ่งถูกรถไฟที่พุ่งทะยานมาด้วยความเร็วสูงชนเข้าอย่างจัง

เลือดก้อนโตพวยพุ่งออกจากปาก หยางติ้งเทียนลอยกระเด็นออกไป ร่างทั้งร่างกระแทกเข้ากับผนังถ้ำข้างห้องถึงได้หยุดลง

แรงกระแทกนั้นมหาศาลเกินไป รอยร้าวแตกกระจายปรากฏขึ้นทีละสายและลุกลามอย่างรวดเร็ว บานประตูห้องแตกละเอียด แม้แต่ห้องโถงทั้งหลังก็ยังสั่นสะเทือน ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาไม่หยุด

ร่างร่วงกระแทกพื้นเสียงดังตึง เลือดสดๆ ที่ทะลักออกจากใต้ร่างของหยางติ้งเทียนย้อมพื้นจนแดงฉานในพริบตา กระดูกทั่วร่างหักไปกี่ท่อนก็ไม่อาจรู้ได้ อวัยวะภายในคล้ายกับเคลื่อนผิดที่ไปหมด

"พี่ใหญ่!"

ฟางเจิ้นหนานตะโกนลั่น รีบพุ่งเข้ามาหาทันที