ตอนที่ 20 ฝีมือของข้าก็นับว่าไม่เลว

ตอนที่ 20 ฝีมือของข้าก็นับว่าไม่เลว

เจียงเฉียวเดินขึ้นชั้นบน เห็นไป๋เย่ว์หลิงนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียง พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า แสงอัสดงที่นุ่มนวลสาดส่องลงบนตัวเธอ ประสานเข้ากับขุนเขาเขียวขจีที่อยู่ไกลออกไปจนกลายเป็นภาพวาดที่งดงาม

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ราวตากชุดชั้นในและกางเกงในที่แขวนเรียงรายอยู่ครู่หนึ่ง ในใจรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย นี่สินะความรู้สึกของการที่มีผู้หญิงอยู่ในบ้าน?

“ปิดร้านแล้วหรือ?” ท่านเซียนไป๋เงยหน้ามองเขาแวบหนึ่งก่อนจะก้มอ่านหนังสือต่อ

“ใช่”

“กิจการเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส คนที่ขึ้นเขามาขอพรมีมากกว่าที่คิด เงินที่จ่ายไปวันนี้ถือว่าหาคืนมาได้เกือบครึ่งแล้วล่ะ”