กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 125: คุณชายเหมันต์กับคุณชายหยก
คนจากสำนักว่านเชวี่ยสี่คนกับสุนัขหนึ่งตัวนั่งเรือวิญญาณลำเล็กของเสิ่นซูหว่าน มุ่งหน้าไปยังนครอสูรด้วยความเร็วสูง
บนเรือวิญญาณยังคงมีค่ายกลตัดขาดห่อหุ้มอยู่
เพื่อมิให้ผู้อื่นตามรอยพวกเขาได้
ซืออีซินนอนอยู่บนท้องของสัตว์อสูรกลืนอัสนี อาเจียนเป็นเลือดออกมาไม่หยุด
อูเจวี๋ยเห็นแล้วก็ปวดใจ “ศิษย์หลาน... เป็นข้าที่ผิดเอง ทำให้เจ้าต้องเดือดร้อนไปด้วย”
อูอันจื้อใช้มือไม้พัลวันเช็ดมุมปากให้นาง แต่เสิ่นซูหว่านเบียดเขาออกไปอย่างไม่เกรงใจ
“ศิษย์พี่คงเจ็บมากแน่ ข้าไร้ประโยชน์เหลือเกิน ต้องให้ศิษย์พี่ปกป้องอีกแล้ว...”
ซืออีซินทอดสายตามองท้องฟ้าอย่างหมดอาลัยตายอยาก
พูดไม่ได้ก็ว่าไปอย่าง แขนขาก็ขยับไม่ได้อีก รอบตัวนางมีคนตั้งมากมาย ไม่มีใครคิดจะห้ามสัตว์อสูรกลืนอสนีบ้างเลยหรือ?