กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 58: ต่อไปคงต้องเป็นคนแคระตัวน้อยแล้ว
ฉือซวงไป๋: “……”
เซียวอวี้เหิง: “……”
เสิ่นซูหว่าน: “……”
ทั้งสามเงียบงันพร้อมกัน รอจนซืออีซินกระทืบเท้าเล็ก ๆ อยู่กับที่อยู่นาน จึงส่ายหน้าอย่างอดหัวเราะไม่ได้แล้วเดินเข้าไปหา
เสิ่นซูหว่านสูงขึ้นกว่าเมื่อสองปีก่อนเล็กน้อย ใบหน้าก็ยิ่งงดงามผุดผาดและสง่าผ่าเผย นางยิ้มพลางก้าวเข้ามา เอ่ยชมทันทีว่า “ยินดีต้อนรับศิษย์พี่หญิงใหญ่กลับบ้าน! ท่านยังน่ารักเหมือนเดิม…แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย”
ซืออีซินไม่ทันสังเกตน้ำเสียงฝืดฝืนในช่วงท้าย เพียงคิดว่าศิษย์น้องหญิงเล็กกำลังวัดตัวให้นางอย่างละเอียด
จากนั้นนางก็หันไปมองศิษย์น้องชายทั้งสอง
เมื่อสองปีก่อน ฉือซวงไป๋เข้าสู่ขั้นแก่นทองคำแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกยังไม่ต่างจากเดิม เพียงมีท่าทีสุขุมหนักแน่นขึ้นมาก