กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: อย่าตีข้า!
ฉือซวงไป๋เองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน
ตอนอยู่ที่ยอดเขาทะเลมรกต เขากับศิษย์น้องและศิษย์น้องหญิงต่างก็คาดเดาตัวตนของศิษย์พี่หญิงใหญ่ได้ ตอนนั้นพวกเขาก็ไม่ได้ถูกมรรคาสวรรค์ผูกมัด
หรือเป็นเพราะพวกเขาเพียงคิดอยู่ในใจ มิได้กล่าวออกมา?
เมื่อซือเยี่ยนเจาเห็นแววตาน้อยเนื้อต่ำใจของเด็กหญิงตัวเล็ก รวมถึงท่าทีคล้ายอยากพูดแต่ไม่กล้า ความคิดที่เพิ่งถูกปฏิเสธไปก็เริ่มสั่นคลอนอีกครั้ง
ซือเยี่ยนเจาแกะซองจดหมายออกแล้วกวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นเนื้อความ เขาก็อดแค่นเสียงเย็นชาไม่ได้
ในจดหมายมิได้กล่าวสิ่งใดที่เป็นประโยชน์ เพียงบอกให้เขาชดเชยศิษย์เอกที่ถูกเขาทำร้ายต่อไป หาวิชาบำเพ็ญรากวิญญาณธาตุน้ำแข็งระดับสวรรค์มอบให้นาง มิฉะนั้นไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องเสียใจ
ช่างเรียกร้องเกินควรเสียจริง