บทที่ 13: ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว

บทที่ 13: ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว

เผ่ามนุษย์เงือกมีสมาชิกอยู่เบาบาง พวกเขาถือกำเนิดมาก็มีเพียงชื่อ ไม่มีแซ่

เคออี๋ฉุนใช้แซ่ตามบิดาผู้ให้กำเนิด แล้วเด็กน้อยผู้นี้ไปรู้แซ่ของตนมาจากที่ใด?

หรือว่าในทะเลเป่ยหมิงยังมีมนุษย์เงือกตนอื่นที่รู้ชาติกำเนิดของนาง?

หลิงเซียวชี่อดหวนคิดถึงภาพเมื่อสามปีก่อนไม่ได้ ตอนที่ส่งซืออีซินไปรักษาอาการบาดเจ็บ

หากมิใช่เพราะเขาขุดหลุมศพของเคออี๋ฉุนขึ้นมา ใช้ศพของนางนำทาง ก็คงไม่อาจเหินข้ามฟากฟ้าเหนือทะเลเป่ยหมิงได้

ทะเลเป่ยหมิงลึกล้ำจนหยั่งไม่ถึง แม้แต่ซือเยี่ยนเจาไปเองก็ไร้ประโยชน์

ครั้งนั้นหลิงเซียวชี่อาศัยศพของเคออี๋ฉุนส่งเด็กน้อยกลับทะเลเป่ยหมิง เขาเองก็รู้เรื่องราวในทะเลน้อยมาก ทว่าในตอนนั้นคลื่นยักษ์จากท้องทะเลกลับผุดขึ้นมาอุ้มสองแม่ลูกจากไป

หลิงเซียวชี่กล่าวกับอีกฝ่ายว่า อีกสามปีเขาจะมารับศิษย์คนโตกลับไป