บทที่ 11: หลอมปราณชั้นสามแล้วหรือ?

บทที่ 11: หลอมปราณชั้นสามแล้วหรือ?

นิสัยของบุตรีคนเล็กผู้สืบสายตรงแห่งตระกูลเสิ่นร้อนแรงไม่ต่างจากรากวิญญาณของนาง

นางทั้งขุ่นเคืองทั้งขบขัน “ศิษย์พี่ชายคนที่สอง หมายความว่าระหว่างของกินกับการขอโทษ เจ้าเลือกพี่ชายพี่สาวอย่างนั้นหรือ?”

ชั่วพริบตาต่อมา ซืออีซินก็ถูกโยนให้เซียวอวี้เหิง

เสิ่นซูหว่านชักกระบี่ตรงเข้าไปฟันฉือซวงไป๋

มนุษย์เงือกน้อยที่พุ่งชนเข้าไปในอ้อมอกของเซียวอวี้เหิงมีสีหน้าไร้อารมณ์

พังพินาศไปเสียเถิด นางเหนื่อยแล้ว

รีบ ๆ เข้าเถิด

หน้าผากกระแทกเข้ากับแผงอกแข็งแรงของเด็กหนุ่มอย่างแรง เกล็ดสีทองระหว่างคิ้วของซืออีซินพลันส่องประกายเจิดจ้า เสียงสั่นสะเทือนใสกังวานพลันแหวกผ่านอากาศออกมา

แรงกดดันบารมีไร้รูปร่างแผ่ขยายออกไป สองคนที่กำลังต่อสู้กันไม่มีแม้โอกาสตอบสนอง ก็ถูกพลังอันกร้าวแกร่งนั้นกระแทกจนปลิวกระเด็น