เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 นายไม่เอาฉันแล้วเหรอ?
สำหรับชายวัยฉกรรจ์ที่ปราณโลหิตเข้มข้น โดยเฉพาะชายอย่างกู้ฉางเกิงซึ่งมีภรรยาและลูกในนาม
แต่ในความเป็นจริงกลับใช้ชีวิตโสดเยี่ยงนักบวชผู้บำเพ็ญทุกรกิริยา
การรักษาหอพักคนโสดเล็ก ๆ นี้ให้สะอาดสดชื่นได้ถึงเพียงนี้ ช่างน่าชื่นชมอย่างยิ่ง
ไม่มีเสื้อผ้าสกปรกกองเป็นภูเขา ไม่มีถุงเท้าเหม็น ๆ ถูกทิ้งเรี่ยราด พื้นกวาดสะอาดเอี่ยม
แม้แต่ในอากาศก็ไม่มีกลิ่นเหงื่อและกลิ่นอับชื้นที่มักมีในหอพักชายโสดแม้แต่น้อย กลับมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสบู่และกลิ่นกระดาษหมึกแห่งหนังสือ
หลินหว่านชิวอดพยักหน้าในใจไม่ได้ ผู้ชายคนนี้ ในด้านความสามารถดูแลตัวเองในชีวิตประจำวัน ถือว่าผ่านเกณฑ์
เธอเดินไปที่โต๊ะหนังสือเรียบง่ายแต่ถูกเช็ดจนไร้ฝุ่น แล้วสายตาก็ถูกสิ่งของบนโต๊ะดึงดูดไว้
บนโต๊ะมีหนังสือวิชาการหนา ๆ เปิดอยู่ ข้าง ๆ วางกระดาษร่างหนึ่งปึก ซึ่งบนนั้นเป็นฉบับร่างแรกของบทความที่เขียนด้วยปากกาหมึกซึม
ลายมือแข็งแรงทรงพลัง