กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 หัวเราะห่าอะไร ไปตักน้ำไป
หลินหว่านชิวเฝ้าอยู่ข้างเตียง สายตาไม่กะพริบจ้องมองน้ำยาในขวดน้ำเกลือ พลางคำนวณความเร็วของหยดที่หยดลงมา
ทุกช่วงเวลาหนึ่ง พยาบาลจะเข้ามาวัดอุณหภูมิร่างกายและวัดความดันโลหิตหนึ่งครั้ง
เธอจะลุกขึ้นอย่างตื่นเต้นทุกครั้ง พลางสอบถามอาการด้วยเสียงเบา ๆ
ในห้องผู้ป่วยมีคนเดินเข้าออกไม่ขาด เสียงครางของเตียงข้าง ๆ ตอนเปลี่ยนยา เสียงญาติผู้ป่วยพูดคุยกันเบา ๆ เสียงเรียกลูกค้าที่แว่วมาจากนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว ล้วนกลายเป็นเสียงประกอบของการรอคอยอันยาวนานนี้
พอถึงตอนเย็น หลังจากกู้ฉางเกิงนอนหลับไปสามสี่ชั่วโมง เขาก็เดินมาด้วยจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่า
หนวดเคราโกนจนเกลี้ยง ผมก็หวีจนเรียบร้อยแล้ว