กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 นักเรียนนายน้อยผู้หยิ่งยโส
พอได้ยินคำสองคำนี้ อู๋จื่อเหลียงก็เหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง ระเบิดอารมณ์ออกมาชั่วพริบตา เขากระโดดผลุนจากเก้าอี้ ชี้ไปทางห้องปีก พลางร้องไห้พลางอาละวาด “ฉันไม่ต้องการครูสอนพิเศษ! ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ต้องการครูสอนพิเศษอะไรทั้งนั้น! ไล่เธอไป! ไล่เธอออกไป!”
ท่าทางที่ดิ้นเร่า ๆ อาละวาดนั้น ไม่เหลือเค้าของนักเรียนมัธยมต้นแม้แต่นิดเดียว ราวกับเด็กน้อยที่ถูกตามใจจนเสียคน
“เอาละ ๆ อู๋จื่อเหลียงไม่ร้องแล้วนะ ไม่ร้องแล้ว” สตรีชาวบ้านดูจะชินกับท่าทางแบบนี้ของลูกชายเป็นอย่างดี มือหนึ่งลูบหลังเขาเบา ๆ พลางสัญญาว่า “พรุ่งนี้แม่จะพาไปกินเป็ดย่างที่ฉวนจวี้เต๋อ แล้วซื้อช็อกโกแลตตัวใหม่ให้ อย่าโกรธเลยนะ”