เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 โรงภาพยนตร์ที่กระอักกระอ่วน
เพิ่งจะเลยหนึ่งทุ่มไปไม่นาน ท้องฟ้าก็มืดสนิทเสียแล้ว
หลินหว่านชิวกับจ้าวซิ่วเหมยเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดแล้วเดินเคียงกันไปตามถนนมุ่งสู่โรงภาพยนตร์
โรงภาพยนตร์ในยุคนี้ไม่ได้หรูหราสดใสเหมือนในยุคหลังเลยสักนิด ตัวอาคารเป็นสถาปัตยกรรมรูปแบบโซเวียต ก่อด้วยอิฐแดงและปูนซีเมนต์ ดูแน่นหนาหนักอึ้ง
เหนือประตูใหญ่ขึ้นไปแขวนตัวอักษรจีนขนาดใหญ่ห้าตัว “โรงภาพยนตร์ธงแดง” ที่เขียนไว้อย่างมีพลังหนักแน่น สีแดงบนตัวอักษรผ่านการตากแดดตากลมมานานจนขอบมุมลอกล่อนไปบ้างแล้ว
บนผนังตรงทางเข้าประตูใหญ่มีโปสเตอร์ภาพยนตร์ขนาดใหญ่ที่วาดด้วยสีน้ำมันด้วยมือ
ในภาพนั้น พระเอกนางเอกถูกวาดด้วยฝีแปรงที่เกินจริงแต่ถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างมีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความรู้สึกทางศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์ของยุคสมัย ข้าง ๆ ยังมีกระดานดำเล็ก ๆ ตั้งอยู่ ใช้ชอล์กสีขาวเขียนรอบฉายของวันนี้ไว้ ด้านล่างยังกำกับไว้ว่า “บัตรจำหน่ายหมดแล้ว”
ที่โล่งหน้าประตูโรงภาพยนตร์มีผู้คนรวมตัวกันอยู่ไม่น้อย สามห้ากลุ่มจับกลุ่มคุยกัน เสียงกัดเมล็ดแตงดังเป็นระยะ ๆ ไปทั่ว ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นหอมหวานของถั่วคั่วและน้ำอัดลมที่คละกัน