เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 โลกของสองคนมีตั๋วสี่ใบเบียดเข้ามา......
ขณะที่พี่หลี่กำลังคิดโน่นคิดนี่อยู่นั้น จู่ ๆ กู้ฉางเกิงก็หันศีรษะกลับมา มองไปที่เธอ แล้วเอ่ยถามขึ้น
“ป้าหลี่ครับ เมื่อครู่ผมเดินดูหอพักไปหลายห้อง สังเกตเห็นปัญหาหนึ่งที่เหมือนกันหมดครับ”
สีหน้าของเขาเคร่งขรึมมาก น้ำเสียงก็จริงจัง ราวกับกำลังถกเถียงปัญหาสำคัญอะไรสักอย่าง
“ที่นอนที่โรงเรียนแจกให้นักศึกษาแบบเดียวกันหมดนี้ มันบางเกินไปจริง ๆ ครับ”
พูดพลาง กู้ฉางเกิงก็ก้าวเท้าช้า ๆ ไปยังเตียงข้างหน้าต่าง ราวกับจะพิสูจน์ยืนยันคำพูดของตัวเอง
นั่นคือเตียงของหลินหว่านชิว
ในขณะที่ทุกคนในหอพัก โดยเฉพาะตัวหลินหว่านชิวเองยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็ยื่นมือออกไป กดลงบนเบาะรองนุ่นบาง ๆ ที่ปูอยู่บนแผ่นไม้เตียงก่อน แล้วพลางลูบเครื่องนอนที่พับไว้เรียบกริบ
ท่าทางของเขาเป็นธรรมชาติมาก บนใบหน้าก็ยังคงเป็นสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังแบบที่ห่วงใยความทุกข์ร้อนของนักศึกษา