เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 นายอำเภอแจ้งข่าวดีด้วยตัวเอง
เสียงกังวานของนายอำเภอยังคงดังก้องอยู่เหนือที่ทำการกองพล ประกาศข่าวมงคลที่ปั๊มทองนั้นราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็ก ส่องจนทุกคนลืมตาไม่ขึ้น
น้ำตาของหลินหม่านชางและหวังซิ่วหลานยังไม่ทันเช็ดแห้ง นายอำเภอก็ทำสิ่งหนึ่งที่ทำให้ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านแทบจะกรามค้าง
เขาให้เลขานุการที่ตามมาหยิบซองจดหมายกระดาษคราฟต์หนา ๆ ออกมาจากกระเป๋าเอกสารสีดำ แล้วยื่นใส่มือของหลินหม่านชางที่ยังสั่นเล็กน้อยด้วยตัวเอง
“พี่ชาย นี่คือเงินรางวัลที่ที่ว่าการอำเภอมอบให้นักเรียนหลินหว่านชิว รวมแล้วห้าร้อยหยวน!” นายอำเภอตบหลังมือหลินหม่านชาง พูดอย่างจริงจังเคร่งขรึม “นี่เป็นการตอบแทนที่เธอสร้างชื่อเสียงให้เมืองของเรา และหวังว่าเงินก้อนนี้จะช่วยแก้ปัญหาจริงบางอย่างได้ ทำให้เธอเรียนที่มหาวิทยาลัยได้อย่างสบายใจ ไม่มีห่วงกังวล!”
ห้าร้อยหยวน!
สามคำนี้ราวกับฟ้าผ่ากลางใจ ระเบิดขึ้นกลางฝูงชนดังสนั่น!
“อะไรนะ? เท่า… เท่าไร?”
“ฉันไม่ได้ยินผิดใช่ไหม? ห้าร้อยหยวนเลยหรือ?!”