เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 จอหงวนหญิงอันดับหนึ่งของทั้งเมือง
ผ่านไปอีกหลายวัน ลมหนาวพัดแรงขึ้นกว่าเดิม กระแทกกิ่งไม้ที่โล่งเตียนจนเกิดเสียงหวิว ๆ ราวกับเสียงร่ำไห้ของสตรีชาวบ้านไหนสักคน
สิ่งที่เย็นยิ่งกว่าอากาศ คือจิตใจของผู้คน
ข่าวจากตัวเมืองอำเภอส่งมาว่า รุ่นเยาว์ของโรงงานหลายแห่งทยอยได้รับหนังสือตอบรับเข้าศึกษาจากมหาวิทยาลัยกันแล้ว คราวนี้กองการผลิตธงแดงก็ไม่มีเรื่องซุบซิบอื่นอีกต่อไป สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ตระกูลหลินที่หัวหมู่บ้านด้านตะวันออก ราวกับไฟส่องค้นหา
ความอดทนและความหวังดีเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่ ถูกกัดกร่อนจนหมดเกลี้ยงในระหว่างการรอคอยวันแล้ววันเล่า
“ฉันว่าแล้วเชียว เปล่าประโยชน์! เด็กที่เรียนมัธยมปลายจริง ๆ ในตัวเมืองอำเภอยังเพิ่งได้รับกันหมาด ๆ แล้วจะมีทางมาถึงเราที่จบแค่ประถมเนี่ยนะ?” ใต้ต้นหวยใหญ่ ป้าจางขยี้มือที่หนาวจนแดงก่ำไปมา พร้อมกับเบ้ปาก น้ำลายกระเด็น “น้ำมันงาครึ่งชามของฉันน่ะ เสียเปล่าไปแล้ว เก็บไว้ให้โก่วตั้นที่บ้านฉันกินให้อร่อยยังดีกว่า!”