เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 019: บทเพลงเดียว "ผู้กล้าผู้เดียวดาย" สยบทั้งชั้นเรียน
ไม่นานนัก หานเสี่ยวเฉินก็ดึงตัวเองออกมาจากการแสดงที่ดื่มด่ำ
เขามองไปยังสวี่เจี๋ยที่ยืนอยู่บนโพเดียมพลางดื่มด่ำกับเสียงปรบมือกึกก้องของเพื่อนร่วมชั้นทั้งห้อง ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มอย่างไม่ปิดบัง
ถ้าเป็นเรื่องเรียนเขาอาจจะไม่เอาไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องร้องเพลงแล้วล่ะก็ พลังกายพลังใจเขามาเต็มเปี่ยม!
ในสายตาของหานเสี่ยวเฉิน ด้วยความสามารถในการร้องเพลงระดับนี้ ชัยชนะในการประลองครั้งนี้ก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!
การได้รับสิทธิพิเศษไม่ต้องเข้าเรียนฟรีๆ แค่คิดก็ทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว!
เสียงปรบมือค่อยๆ ซาลง และห้องเรียนก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง
"เพื่อนนักเรียนหานเสี่ยวเฉินร้องเพลงเพราะไหม"
บนโพเดียม สวี่เจี๋ยเอ่ยถามขึ้นมาอย่างยั่วเย้า
"เพราะครับ/ค่ะ!"