กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 018: เสียงปรบมือกึกก้อง
"นักเรียนหานเสี่ยวเฉิน เมื่อกี้เธอบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการประกวดร้องเพลงของโรงเรียนมัธยมเจิ้นหัว ใช่ไหมล่ะ"
สวีเจี๋ยมองหานเสี่ยวเฉินพลางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
เมื่อครู่เขาเพิ่งยกฉู่เสี่ยวหรันขึ้นมาเป็นตัวอย่าง หานเสี่ยวเฉินก็เป็นคนแรกที่กระโดดออกมาตั้งคำถาม ไม่ใช่ว่าเจ้าเด็กนี่กำลังพึ่งพาพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงที่ตนภาคภูมิใจนักหนาอยู่หรอกหรือ
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สวีเจี๋ยก็ย่อมต้องปราบอีกฝ่ายในด้านที่เจ้าตัวภาคภูมิใจที่สุดให้ราบคาบ
การที่หานเสี่ยวเฉินลงเอยด้วยการมาอยู่ห้อง 9 มัธยมศึกษาปีที่ 5 ย่อมไม่ใช่คนที่จะเคี้ยวง่ายๆ อย่างแน่นอน
เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าวอย่างมั่นใจ